enterratainment

zonder lijst. 14,8x21cm potlood op dik papier.

Zittend op de bank van mijn ouders, kijkend naar de TV vroeg ik mij af waar we om zouden lachen als alles anders was gelopen. Vlak ervoor had ik een discussie met mijn vader of hoe humor veranderd per generatie en hoe ik hoop dat absurdisme zonder betekenis en met een vlucht naar vrijheid een grotere terugkeer maakt in de generatie van 67 en brainrot dan in mijn eigen generatie. 

Ik dacht na over hoe op een andere planeet, in een ander universum, of gewoon... ergens anders, de humor volledig anders zou kunnen zijn. 
Misschien in vormen wat wij niet voor kunnen stellen, of wellicht dingen waar we nu al stiekem om giegelen, zonder goed te weten waarom.

Een opspringende broodrooster, een acrobatische performance of gewoon slapstick vastzitten in een groot stuk kaas. Ik weet het niet. Maar ik hoop stiekem dat ze daar meer lachen dan hier.