Zo lang als dat ik mij kan herinneren ben ik bezig geweest met allerlei dingen te maken. Het liefst deed (en doe) ik dit voor eenieder die ik liefheb. Veel van mijn vrienden kunnen beamen dat als ze ook maar even langskomen of mij uitnodigen dat ze weer eens iets mee hebben gekregen wat ik aan het maken was.
Ik kan dan ook helemaal niet stil zitten. Ik kan mij simpelweg beter concentreren als ik een reden heb om mijn ogen af te wenden van de persoon die praat en rustig mijn gang kan gaan terwijl diegene verteld.
Natuurlijk raak ik soms onbedoeld toch nét iets te diep verzonken in mijn tekening op een gegeven moment, maar gelukkig is dat meestal op een punt in de tekening wanneer mensen er begrip voor hebben.
Als scholier en student was ik altijd al aan het tekenen om op te letten. Ik ben tot op de dag van vandaag enorm dankbaar dat mijn docent aardrijkskunde vertelde dat hij hetzelfde had en dat dat oké was (shoutout Tjalling <3). Maar omdat ik ook een enorme nerd ben gebleken die (iets te veel) hield van studeren heb ik hierdoor jarenlang elke school of studiedag zitten tekenen.
Ik had studentenkamers vol met tekeningen en schilderijen. Bleef nachten lang op als student, niet om te feesten, maar omdat ik zo vol passie voor een idee zat dat het op dat moment naar buiten moest op een doek.
Nu heb ik mijn eigen woning, maar de passie is niet minder geworden. De stapels met frames, canvassen en allerlei materiaal lopen op. Ik heb niet genoeg plek op muren om ze allemaal nog een plek te kunnen geven. Ondertussen bleken er meer mensen dan ik dacht die aangaven dat ze dolgraag zoiets op zouden willen hangen.
En toen besloot ik dit te doen.
Ik vind het spannend, enorm spannend.
Ik ben opgeleid in (voornamelijk) de filosofie en heb daarna jarenlang gewerkt achter saaie, energievretende computers. Maar nu, nu begin ik dit avontuur.
We zullen zien waar het schip strandt, maar voor nu voel ik de wind in mijn zeilen.
Reactie plaatsen
Reacties